Voor verdere informatie:
Telefoon: +31-517-579662
mobiel: +31-6-28977152
email: p.dewind@ziggo.nl

Mijn eerste FN

Mijn liefde voor FN motoren is ontstaan aan het begin van mijn carriere als beroepsmilitair, waar in de begintijd mijn persoonlijk wapen een FAL FN was. In die tijd was ik ook al een fervent motorrijder. Op een dag werd ik aangesproken door een oudere man die nog een oude motorfiets in zijn pakhuis had staan. Deze motorfiets hadden ze als jonge jongens gebruikt als crossmotor begin jaren '50. Toen de motor op een dag niet aan wou slaan, is hij daar in het pakhuis tegen de muur aan gezet en daar nooit meer vandaan gekomen. Begin jaren '80 kwam ik dus deze man tegen en hij vroeg mij of ik belangstelling voor deze motor had. Hij was zijn pakhuis aan het opruimen en wou die motor kwijt. Ik was wel nieuwschierig en maakte met hem een afspraak om de motor te bekijken.

Een grote hoop roest

In het pakhuis stond een grote hoop roest waar je met enige moeite nog wel een motorfiets in kon herkennen. Het motorblok zat helemaal vast, de banden waren compleet verrot en schakelen lukte al helemaal niet meer. Hij was daar echter ooit wel in rijdende staat neergezet en gelukkig in zijn vrijstand, zodat na enig heen en weer bewegen er weer langzaam beweging in de wielen kwam. De motorfiets was helemaal compleet. Na wat vuil en vettigheid te hebben weggeveegd, kon ik de nummers weer zien. De motor was nummergelijk. De FN emblemen van zowel de benzinetank als ook het gereedschapbakje waren compleet vergaan, dus daar was niet meer aan op te maken om wat voor motorfiets het ging. De oude man wist mij echter te vertellen dat het om een FN M13 450cc OHV ging. De Nederlandse kentekenplaat zat er nog wel op, maar het kentekenbewijs was in de loop der jaren verloren gegaan, dus er was geen enkel papier meer bij de motor aanwezig.

Op dat moment wist ik echter nog helemaal niets van FN. Ik kon het merk alleen maar van onze wapens bij defensie. Ik wist niet eens dat de FN fabrieken ooit auto's, fietsen, motoren en brommers hadden geproduceerd. Ik heb het frame- en motorbloknummer opgeschreven en de oude man gezegd dat ik eerst even wou kijken of ik nog wat informatie over deze motor kon vinden en dat ik hem na een paar dagen weer zou opzoeken en dan zou beslissen of ik de motor van hem over wou nemen of niet.

Misschien toch nog van enige waarde

Eén van de autoriteiten toendertijd, op het gebeid van oude motoren, was de in Leeuwarden gevestigde heer Leo Schuijl, van de Friese Motor Sloperij. Bekend in heel het land, maar ook daarbuiten in België en Duitsland, van de vele motorbeurzen waar hij altijd met zijn handel en wandel aanwezig was. Toen ik bij Leo binnenstapte en zei dat ik een FN 450cc OHV kon kopen en wat zoiets zou moeten kosten in de toestand waarin de motor zich bevond, was zijn eerste reactie: "Dat bestaat niet, die dingen zijn hartstikke zeldzaam en best wel een paar centen waard. Je zal het wel verkeerd gezien hebben, zal wel zo'n 350cc zijklepper zijn, daar zijn er genoeg van". Om er vervolgens gelijk aan toe te voegen: "Waar staat dat ding, dan ga ik wel even voor je kijken en kan ik zeggen wat hij waard is". Leo was bekend om zijn streken en ik heb Leo natuurlijk nooit verteld waar de motor zich bevond, maar was wel getriggert door zijn reactie en ben toen de volgende dag naar de oude man terug gegaan en hem gevraagd wat hij voor de motor wou hebben. De man zei mij: "geef me 1 keer 350 nederlandse guldens en dan kan je hem meenemen, maar voor die prijs wil ik achteraf ook geen gezeur, dat je hem niet meer aan de praat krijgt". Ik heb toen, ook door de reaktie van Leo Schuijl, de motor van hem gekocht en nog dezelfde dag betaald en mee naar huis genomen.

Ik was nu in het bezit van mijn 1e FN, maar wat ik er mee moest had ik op dat moment nog geen flauw benul van.

Hoe nu verder met de hoop roest

Om nog iets van deze hoop roest te kunnen maken was ik op zijn minst een eventueel werkplaatshandboek, originele kleurenschema's en een bedradingsschema nodig. Internet was er nog niet in die tijd, je moest het van lokale kennis hebben. Leo Schuijl had nog wel wat onderdelen beschikbaar maar kon mij verder ook niet echt helpen. Wel bood hij mij meteen 1000 gulden om de motor van mij over te kopen. Dit bod maakte mij echter alleen maar vastberadener om de motor zelf te proberen op te knappen en heb dat bod dus afgeslagen. Ook kocht ik nog van een andere FN bezitter in de buurt een frame en een paar dozen vol onderdelen, die hij over had na de restauratie van zijn eigen FN. Ik kwam echter niet echt verder om iets van deze motor te maken. Toen kwam ik op het idee om dan maar bij degene aan te kloppen die de motor ooit zelf gemaakt heeft: de FN fabriek in België. Ik heb toen vervolgens een keurige brief in het Nederlands geschreven, waarin ik vroeg om achtergrondinformatie van de betreffende motor, eventuele kleurenschema's, en of ze heel misschien nog een werkplaatshandboek in hun archieven hadden. Ik heb de brief in een enveloppe gedaan, heb letterlijk de tekst van de zijkant van mijn persoonlijk FN-FAL geweer: Fabrique Nationale d’Armes de Guerre S.A.Herstal Belgium, overgenomen, op de enveloppe geschreven en de brief gepost.

afbeelding zwart FN FAL geweer

Mijn persoonlijk wapen het FN FAL geweer

Unieke service van de FN fabriek in Herstal

Vervolgens heb ik 4 maanden niets meer gehoord en had de moed al bijna opgegeven toen er een grote bruine A4 enveloppe in de postbus zat. Het was een brief, in het Frans, met alle beschikbare achtergrondinformatie over mijn FN motor van de FN directie, met daarbij een papieren kopie van het door mij benodigde werkplaatshandboek, kleurenschema en sjablonen voor de gekleurde vakken op de tank, de originele emblemen voor beide zijden van de tank en het gereedschapbakje en een simpel elektrisch schema.

Brief FN

Brief van de FN directie

Dit alles zonder daar ook maar een cent voor te vragen. Ik was blij verrast door deze unieke service. Ik kon nu aan de slag met mijn FN motorfiets en op dat moment is mijn liefde voor FN begonnen.